Τι πιθανότητες έχει η Ελλάδα με τις "γερμανικές αποζημιώσεις";

Στις 18 Απριλίου 2016, με πρωτοβουλία της τότε Προέδρου της Βουλής Ζωής Κωνσταντοπούλου, πραγματοποιήθηκε στη Βουλή η συζήτηση για τη σύσταση διακομματικής επιτροπής διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων. Το θέμα κατά καιρούς ερχόταν συχνά στην επιφάνεια χωρίς όμως κάποια επίσημη κίνηση. Πριν μερικές εβδομάδες ωστόσο, το παγωμένο θέμα ήρθε ξανά στο προσκήνιο με επίσημο ψήφισμα της Βουλής υπέρ της διεκδίκησης αυτή τη φορά. Για να φτάσουμε στην προηγούμενη Τρίτη, 4 Ιουνίου, όπου η Αθήνα απέστειλε στο Βερολίνο ρηματική διακοίνωση με την οποία ζητά με κάθε επισημότητα την καταβολή 377 δισεκατομμυρίων ευρώ από το Γερμανικό κράτος, ως αποζημίωση για το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Φυσικά σε όλες τις περιπτώσεις, το γερμανικό κράτος απάντησε αρνητικά στα αιτήματα της Ελλάδας, όπως και στο τελευταίο, επίσημα. Υπάρχει περίπτωση η Ελλάδα να εισπράξει αυτά τα χρήματα από τη Γερμανία; Καταρχάς, όλοι μας πρέπει να λάβουμε υπόψιν πως οι γερμανικές αποζημιώσεις αφορούν τρεις ξεχωριστές ενότητες.

Ο Σταυρός στη Συκή και η Ιστορία του

Για 75 ολόκληρα έτη, στο χωριό μου, τη Συκή, υπάρχει ένα μαρμάρινο μνημείο σε σχήμα Σταυρού, θαμμένο μέσα στην πλούσια βλάστηση και το νερό ενός πραγματικά παραδεισένιου τόπου. Το Σταυρό τον γνώρισα από τον πατέρα μου. Νεαρός πια, γυρνώντας με χρήματα από τα πρώτα του μπάρκα, αγόρασε κτήμα ελαιόδεντρων πάνω από το σημείο που στέκεται το μνημείο αγέρωχο ως σήμερα. Τον ήξερε από μικρός, μιας κι εκεί, ζούσαν οι δικοί μας κατά την κατοχή, μαζί με όλο το χωριό σχεδόν, το οποίο είχε εκεί βρει καταφύγιο από τον πόλεμο. Από μικρός κι εγώ λοιπόν, μαζί με άτομα της ηλικίας μου, αρχίσαμε να αναζητούμε το θρυλικό "Σταυρό", που κάτι ήταν αλλά κανείς μας δεν ήξερε, τι. Κι ούτε είχαμε την όρεξη να μάθουμε στην ουσία. Απλά μας άρεσε να κυνηγάμε φαντάσματα και ιστορίες. Κάποιοι από εμάς, μετά από πολλές καλοκαιρινές εξορμήσεις, τον είχαν ανακαλύψει και μας περιέγραφαν έναν τόπο με ρυάκια, μικρούς καταρράχτες και ζούγκλες, που μόνο σε ντοκιμαντέρ βλέπαμε, αν ασχολιόταν κανείς με κάτι τόσο βαρετό στο μυαλό μας, τότε. Ακούγαμε όλοι αποσβολωμένοι με θαυμασμό την περιγραφή και κάθε πρωί ορκιζόμασταν, μετά το μεσημεριανό κολύμπι, να πάμε να τον ανακαλύψουμε.
Μετά το αναβάλαμε για την επόμενη μέρα. Ώσπου εκείνο το τάχα περιπετειώδες καλοκαίρι πέρασε.

Στις 12/5 τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου προς τιμήν των εκτελεσθέντων του 1944 από τον Πολιτιστικό Συκής

Η πρόσκληση για τα αποκαλυπτήρια

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Συκής, πιστός στο καθήκον του για τον τόπο και τους ανθρώπους του χωριού, προχωρά άμεσα στην πραγμάτωση ενός σχεδίου πολλών ετών, για αποκατάσταση της μνήμης των θυμάτων που άφησαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής πίσω τους κατά την αποχώρηση τους από την Ελλάδα, το 1944. Συγκεκριμένα, ο Σύλλογος, προβαίνει στην κατασκευή μνημείου προς τιμήν δεκατριών εκτελεσθέντων Ελλήνων Πατριωτών, οι οποίοι βρήκαν το θάνατο δια του πολυβόλου, την 27η Μαρτίου 1944, από ομάδα Γερμανών Ναζί. Στα τιμώμενα πρόσωπα που θυσιάστηκαν, προστέθηκε ακόμη κι ο Συκιώτης Ιωάννης Τσαγιάννης, ο οποίος σκοτώθηκε από γερμανικά πυρά μία ημέρα πριν την εκτέλεση, στις 26 Μαρτίου. Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου αποφασίστηκε να γίνουν στις 12 Μαΐου 2019 και ώρα 10.00 π.μ., στη Συκή, στο ξωκλήσι της Παναγίας.

Φωτογραφία Γ. Γκουμάκης

 Το Μεγάλο Σάββατο, μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Συκής, με την αρωγή μελών του Πολιτιστικού Συλλόγου Ξινόβρυσης, καθώς κι άλλων πολιτών - εθελοντών του Πηλίου, προέβησαν στον καθαρισμό μονοπατιών από και προς το πρωτότυπο Μνημείο, στην τοποθέτηση κατευθυντήριων πινακίδων αλλά και κοινής επιγραφής προς τιμήν των θυμάτων, μέσα στη ρεματιά της "Μπουρμπουλίθρας", η οποία βρίσκεται ανάμεσα στα δύο χωριά κι αποτέλεσε το σημείο του μαρτυρίου, στα πλαίσια μιας προσπάθειας το αυθεντικό μνημείο να καταστεί προσβάσιμο κι επισκέψιμο από όλους.