Οι μεγάλοι αγώνες απαιτούν συλλογική και διαρκή ωριμότητα

Διακόσια χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το Έπος του '21. Ένας αγώνας, ένας πόλεμος εναντίον ενός πολύ ισχυρού εχθρού, που στο τέλος μας βρήκε νικητές και ελεύθερους. Μία από τις μυριάδες αποδείξεις πως όταν οι άνθρωποι ενώνονται, συγκυρίας επιτρεπούσης, μπορούν να επιτύχουν πολλά. Αρκεί να παραμείνουν ενωμένοι και συνεπείς ως την περάτωση του στόχου τους.

S-300: Πολιτικές, Ιστορικό και χαρακτηριστικά

Λαμβάνοντας αφορμή από τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, αναφορικά με την τμηματική παράδοση του αντιαεροπορικού και αντιβαλλιστικού πυραυλικού συστήματος S-400 από τη Ρωσία στην Τουρκία και τις τριβές που έχει προκαλέσει στις σχέσεις της Άγκυρας με την Ουάσιγκτον αλλά και τις κυρώσεις που θα ακολουθήσουν, (με πρώτη τη ματαίωση της πώλησης
από τις ΗΠΑ στην Τουρκία των υπερσύγχρονων μαχητικών αεροσκαφών F35), είναι μία καλή ευκαιρία να μάθουμε το ιστορικό της απόκτησης από την Ελλάδα των "δικών μας πυραύλων", δηλαδή, του επίσης ρωσικού συστήματος πυραύλων S-300 (προηγούμενης γενιάς), που κατέχουν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. 

Στο παρόν άρθρο διενεργείται μία ιστορική αναδρομή από τη στιγμή απόκτησης του οπλικού συστήματος ως τις μέρες μας. Παράλληλα, αναλύονται τα χαρακτηριστικά αλλά και η σημασία του να κατέχει η Ελλάδα ένα τέτοιο όπλο στη φαρέτρα της, ενώ τέλος, παρουσιάζονται οι "κινήσεις" του ελληνικού κράτους όλο αυτό το χρονικό διάστημα.

Ένας χρόνος από τη συμφωνία των Πρεσπών: Σκέψεις

Ένας χρόνος συμπληρώθηκε χτες από την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών, ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας. O Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας υποδέχθηκε τον πρωθυπουργό της πΓΔ της Μακεδονίας Ζόραν Ζάεφ, στους Ψαράδες Πρεσπών, με σκοπό την υπογραφή ενός συμφώνου, το οποίο επικυρώθηκε στις 17 Ιουνίου 2018, στο Ότσεβο των Πρεσπών, δηλαδή στην πλευρά της Βόρειας Μακεδονίας. Το παρακάτω κείμενο είναι το αποτέλεσμα από προσωπικές σκέψεις και μνήμες ενός ολόκληρου χρόνου γεμάτου πόλωση και κακοδιαχείριση, αναφορικά με ένα κρίσιμο ζήτημα, το "Μακεδονικό".

Σποτ μικρού Μήκους για τα αποκαλυπτήρια του "Σταυρού"

Φέτος συμπληρώνονται 75 χρόνια από το θάνατο 14 Ελλήνων πατριωτών απ'τους Γερμανούς στη Συκή, 27 Μαρτίου 1944.

Την ερχόμενη Κυριακή, 12 Μαΐου, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Συκής, "Γεώργιος Ρηματισίδης", προχωρά στα αποκαλυπτήρια του Μνημείου προς τιμήν τους, στον πευκώνα του χωριού.

Ευχαριστώ τους κύριους Ιωάννη Βαούτη και Δημήτριο Σακλάκη για τις πληροφορίες τους, τον Kostas Kaltsogiannis, ιδιοκτήτη του καταστήματος "Στη Σκιά των Πλατάνων", στην πλατεία Συκής για τη φιλοξενία και τον Kostas Katsintelias για τη βοήθεια του στη βιντεοσκόπηση!

Δείτε παρακάτω το μικρού μήκους βίντεο, υπό την αιγίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Συκής:

https://www.youtube.com/watch?v=6eYWaDUtAtA

Βιντεοσκόπηση, Παραγωγή, Μοντάζ Ιωάννης Γκουμάκης Τραγούδι - Μουσική Honor [Main Title Theme From "The Pacific"] Καλλιτέχνης Hans Zimmer

Ο Σταυρός στη Συκή και η Ιστορία του

Για 75 ολόκληρα έτη, στο χωριό μου, τη Συκή, υπάρχει ένα μαρμάρινο μνημείο σε σχήμα Σταυρού, θαμμένο μέσα στην πλούσια βλάστηση και το νερό ενός πραγματικά παραδεισένιου τόπου. Το Σταυρό τον γνώρισα από τον πατέρα μου. Νεαρός πια, γυρνώντας με χρήματα από τα πρώτα του μπάρκα, αγόρασε κτήμα ελαιόδεντρων πάνω από το σημείο που στέκεται το μνημείο αγέρωχο ως σήμερα. Τον ήξερε από μικρός, μιας κι εκεί, ζούσαν οι δικοί μας κατά την κατοχή, μαζί με όλο το χωριό σχεδόν, το οποίο είχε εκεί βρει καταφύγιο από τον πόλεμο. Από μικρός κι εγώ λοιπόν, μαζί με άτομα της ηλικίας μου, αρχίσαμε να αναζητούμε το θρυλικό "Σταυρό", που κάτι ήταν αλλά κανείς μας δεν ήξερε, τι. Κι ούτε είχαμε την όρεξη να μάθουμε στην ουσία. Απλά μας άρεσε να κυνηγάμε φαντάσματα και ιστορίες. Κάποιοι από εμάς, μετά από πολλές καλοκαιρινές εξορμήσεις, τον είχαν ανακαλύψει και μας περιέγραφαν έναν τόπο με ρυάκια, μικρούς καταρράχτες και ζούγκλες, που μόνο σε ντοκιμαντέρ βλέπαμε, αν ασχολιόταν κανείς με κάτι τόσο βαρετό στο μυαλό μας, τότε. Ακούγαμε όλοι αποσβολωμένοι με θαυμασμό την περιγραφή και κάθε πρωί ορκιζόμασταν, μετά το μεσημεριανό κολύμπι, να πάμε να τον ανακαλύψουμε.
Μετά το αναβάλαμε για την επόμενη μέρα. Ώσπου εκείνο το τάχα περιπετειώδες καλοκαίρι πέρασε.

Στις 12/5 τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου προς τιμήν των εκτελεσθέντων του 1944 από τον Πολιτιστικό Συκής

Η πρόσκληση για τα αποκαλυπτήρια

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Συκής, πιστός στο καθήκον του για τον τόπο και τους ανθρώπους του χωριού, προχωρά άμεσα στην πραγμάτωση ενός σχεδίου πολλών ετών, για αποκατάσταση της μνήμης των θυμάτων που άφησαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής πίσω τους κατά την αποχώρηση τους από την Ελλάδα, το 1944. Συγκεκριμένα, ο Σύλλογος, προβαίνει στην κατασκευή μνημείου προς τιμήν δεκατριών εκτελεσθέντων Ελλήνων Πατριωτών, οι οποίοι βρήκαν το θάνατο δια του πολυβόλου, την 27η Μαρτίου 1944, από ομάδα Γερμανών Ναζί. Στα τιμώμενα πρόσωπα που θυσιάστηκαν, προστέθηκε ακόμη κι ο Συκιώτης Ιωάννης Τσαγιάννης, ο οποίος σκοτώθηκε από γερμανικά πυρά μία ημέρα πριν την εκτέλεση, στις 26 Μαρτίου. Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου αποφασίστηκε να γίνουν στις 12 Μαΐου 2019 και ώρα 10.00 π.μ., στη Συκή, στο ξωκλήσι της Παναγίας.

Φωτογραφία Γ. Γκουμάκης

 Το Μεγάλο Σάββατο, μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Συκής, με την αρωγή μελών του Πολιτιστικού Συλλόγου Ξινόβρυσης, καθώς κι άλλων πολιτών - εθελοντών του Πηλίου, προέβησαν στον καθαρισμό μονοπατιών από και προς το πρωτότυπο Μνημείο, στην τοποθέτηση κατευθυντήριων πινακίδων αλλά και κοινής επιγραφής προς τιμήν των θυμάτων, μέσα στη ρεματιά της "Μπουρμπουλίθρας", η οποία βρίσκεται ανάμεσα στα δύο χωριά κι αποτέλεσε το σημείο του μαρτυρίου, στα πλαίσια μιας προσπάθειας το αυθεντικό μνημείο να καταστεί προσβάσιμο κι επισκέψιμο από όλους.

21η Απριλίου - Μια εθνική ντροπή που μνημονεύεται για τους λάθος λόγους

Στις 21 Απριλίου του 1967, αξιωματικοί του στρατού, υπό την ηγεσία του συνταγματάρχη Γεωργίου Παπαδόπουλου και συμμετοχή του ταξίαρχου Στυλιανού Παττακού και του συνταγματάρχη Νικολάου Μακαρέζου κατέλαβαν την εξουσία της χώρας μέσω στρατιωτικού πραξικοπήματος. Η ελληνική Δημοκρατία, σε μια στιγμή αδυναμίας της, που οφειλόταν σε σειρά συγκυριών από τον εμφύλιο και μετά, καταλύθηκε και πρακτικά από μια χούφτα τυχοδιώκτες αξιωματικούς, που σπίλωσαν το κύρος του ελληνικού στρατού, ατίμασαν τη στολή και τον όρκο τους και οδήγησαν τη χώρα σε μια φοβερή περιπέτεια και τεράστιες απώλειες, με κορυφαία εκείνη της Κύπρου. 

Οι Επιστήμονες της Ιστορίας υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Επιστήμονες της Ιστορίας από όλο τον κόσμο, προβαίνουν από χθες στην υπογραφή ενός κειμένου υπέρ την εξαιρετικής σημασίας διατήρησης,επιβεβαίωσης αλλά και εξέλιξης του Ευρωπαϊκού εγχειρήματος στις επερχόμενες Ευρωεκλογές. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό γεγονός, με τη σφραγίδα ανθρώπων που πρώτοι έχοντας μελετήσει σχεδόν για ολόκληρη τη ζωή τους την Ευρωπαϊκή Ήπειρο αναφορικά με το ιστορικό της παρελθόν, βρίσκονται σε θέση να το γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα. Επιπρόσθετα τονίζουν το πώς αυτό το παρελθόν θα μπορούσε να μας στοιχίσει, όταν παρερμηνεύεται η έννοια του στο σήμερα κι επανέρχεται στους διαλόγους μας ως "belle epoque".

Η τροφή των άκρων

Στην εποχή των άκρων, του λαϊκισμού και της ρητορικής μίσους την οποία διανύει σήμερα η Ευρώπη και ο κόσμος, το να προβαίνει κατά καιρούς πολιτικό πρόσωπο, βουλευτής ή πολιτευτής κυρίαρχου πολιτικού κόμματος σε δημόσιους λόγους ακύρωσης του αισθήματος της κοινής γνώμης, σίγουρα αποτελεί "αμάρτημα" για τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία. Κατά συνέπεια αυτή, η ελληνική κοινωνία, συνηθίζει να καταδικάζει άμεσα στις μέρες μας, χάρις τη νέα τεχνολογία των social media, ένα ολόκληρο κόμμα, για τις δηλώσεις κάποιου μέλους της, στρεβλές ή μη.

Η Εργαλειοποίηση και Καταβαράθρωση της Ελληνικής Παιδείας

Tα τελευταία οχτώ και πλέον έτη, έχει καταβάλει την Ευρώπη και ιδίως τη χώρα μας, μία τεράστια κρίση. Στην αρχή, ξεκίνησε από την οικονομία, όπως και όλες ιστορικά. Στη συνέχεια όμως επεκτάθηκε σε όλες τις πτυχές της ζωής και της κοινωνίας. Για τη χώρα μας, η κρίση, ανέδειξε και συνεχίζει να αναδεικνύει πέρα από τις βασικές παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας κι έναν άκρατο λαϊκισμό, μία ρητορική μίσους, μία μισαλλοδοξία, έναν φασισμό, έναν παραλογισμό που κατόρθωσαν με σχετικά μικρή προσπάθεια, να παρεισφρήσουν στα ενδότερα της, να την κατευθύνουν και εν τέλει, να την αλλάξουν. Προς το χειρότερο.

Ερντογάν: Σουλτάνος δια ψήφου

Τρεις εβδομάδες σχεδόν πριν από τις εκλογές στην Τουρκία, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι έτοιμος να κερδίσει για τον εαυτό του το προεδρικό χρίσμα για δεύτερη συνεχόμενη φορά και να γίνει «Σουλτάνος» δια της ψήφου. Έχοντας στο παρελθόν διατελέσει πρωθυπουργός της χώρας με τρεις διαδοχικές θητείες, η επικείμενη νίκη του στις προεδρικές εκλογές του Ιουνίου θα του εξασφαλίσει τον αμέριστο έλεγχο της εκτελεστικής και της δικαστικής εξουσίας, μαζί με σωρεία άλλων απόλυτων ή σχετικά απόλυτων εξουσιών και προνομίων.

Οθωμανισμός και Νέο-οθωμανισμός

Σχεδόν δύο αιώνες συμπληρώνει σήμερα ελεύθερη η Ελλάδα. Ήταν τέτοια εποχή, όταν πριν από ακριβώς 197 χρόνια, υψώθηκε το λάβαρο της επανάστασης, αρχικά στη Μολδοβλαχία και στη συνέχεια στον υπόλοιπο υπό τουρκικό ζυγό, ελλαδικό χώρο. Ήταν τότε που η Ελλάδα, με τη βοήθεια των Μεγάλων Δυνάμεων, αναγεννιόνταν από τις στάχτες της και η άλλοτε κραταιά Οθωμανική Αυτοκρατορία, εκτεινόμενη από την Αραβική χερσόνησο ως τον Καύκασο και από τη Μεσοποταμία ως τη Βουδαπέστη, στριμωχνόταν στα στενά πλαίσια της Ανατολής, μακριά από την αίγλη του παρελθόντος και το Ευρωπαϊκό διαβατήριο που πάντοτε εποφθαλμιούσε.

Η σκακιέρα σε Βαλκάνια και Αιγαίο

Τους τελευταίους μήνες, ο χώρος των Βαλκανίων και του Αιγαίου υπόκειται σε αλλαγές και διαφοροποιήσεις γεωπολιτικά και οικονομικά, με έντονους ρυθμούς, εξελίξεις και προστριβές οι οποίες επηρεάζουν άμεσα τη χώρα μας. Η «σκακιέρα» για την Ελλάδα χωρίζεται σε δύο μέτωπα: το μέτωπο του Βορρά και το μέτωπο της Ανατολής.

Κατόπιν εορτής πανηγύρια

Aν και έχει περάσει καιρός από τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια «Για τη Μακεδονία» στη Θεσσαλονίκη,  και στο Σύνταγμα, το εθνικοχωροταξικό  ζήτημα στα βόρεια της χώρας μας ή πρόβλημα της ονομασίας των Σκοπίων, ή αλλιώς «Σκοπιανό», το οποίο «παίζει» σε όλες τις πολιτικές συζητήσεις και απόψεις (ξανά) τον τελευταίο τουλάχιστον μήνα, υφίσταται εδώ και δεκάδες χρόνια.  Για τούτο λοιπόν το λόγο, όσα συλλαλητήρια και να διοργανωθούν, όσες συναντήσεις και να οργανωθούν μεταξύ ηγετών, διπλωματών και αξιωματούχων, φαίνεται πως η γιορτή έχει τελειώσει. Κι εμείς αργήσαμε να πάμε σε αυτή, ή δεν πήγαμε καθόλου.