Σποτ μικρού Μήκους για τα αποκαλυπτήρια του "Σταυρού"

Φέτος συμπληρώνονται 75 χρόνια από το θάνατο 14 Ελλήνων πατριωτών απ'τους Γερμανούς στη Συκή, 27 Μαρτίου 1944.

Την ερχόμενη Κυριακή, 12 Μαΐου, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Συκής, "Γεώργιος Ρηματισίδης", προχωρά στα αποκαλυπτήρια του Μνημείου προς τιμήν τους, στον πευκώνα του χωριού.

Ευχαριστώ τους κύριους Ιωάννη Βαούτη και Δημήτριο Σακλάκη για τις πληροφορίες τους, τον Kostas Kaltsogiannis, ιδιοκτήτη του καταστήματος "Στη Σκιά των Πλατάνων", στην πλατεία Συκής για τη φιλοξενία και τον Kostas Katsintelias για τη βοήθεια του στη βιντεοσκόπηση!

Δείτε παρακάτω το μικρού μήκους βίντεο, υπό την αιγίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Συκής:

https://www.youtube.com/watch?v=6eYWaDUtAtA

Βιντεοσκόπηση, Παραγωγή, Μοντάζ Ιωάννης Γκουμάκης Τραγούδι - Μουσική Honor [Main Title Theme From "The Pacific"] Καλλιτέχνης Hans Zimmer

Ο Σταυρός στη Συκή και η Ιστορία του

Για 75 ολόκληρα έτη, στο χωριό μου, τη Συκή, υπάρχει ένα μαρμάρινο μνημείο σε σχήμα Σταυρού, θαμμένο μέσα στην πλούσια βλάστηση και το νερό ενός πραγματικά παραδεισένιου τόπου. Το Σταυρό τον γνώρισα από τον πατέρα μου. Νεαρός πια, γυρνώντας με χρήματα από τα πρώτα του μπάρκα, αγόρασε κτήμα ελαιόδεντρων πάνω από το σημείο που στέκεται το μνημείο αγέρωχο ως σήμερα. Τον ήξερε από μικρός, μιας κι εκεί, ζούσαν οι δικοί μας κατά την κατοχή, μαζί με όλο το χωριό σχεδόν, το οποίο είχε εκεί βρει καταφύγιο από τον πόλεμο. Από μικρός κι εγώ λοιπόν, μαζί με άτομα της ηλικίας μου, αρχίσαμε να αναζητούμε το θρυλικό "Σταυρό", που κάτι ήταν αλλά κανείς μας δεν ήξερε, τι. Κι ούτε είχαμε την όρεξη να μάθουμε στην ουσία. Απλά μας άρεσε να κυνηγάμε φαντάσματα και ιστορίες. Κάποιοι από εμάς, μετά από πολλές καλοκαιρινές εξορμήσεις, τον είχαν ανακαλύψει και μας περιέγραφαν έναν τόπο με ρυάκια, μικρούς καταρράχτες και ζούγκλες, που μόνο σε ντοκιμαντέρ βλέπαμε, αν ασχολιόταν κανείς με κάτι τόσο βαρετό στο μυαλό μας, τότε. Ακούγαμε όλοι αποσβολωμένοι με θαυμασμό την περιγραφή και κάθε πρωί ορκιζόμασταν, μετά το μεσημεριανό κολύμπι, να πάμε να τον ανακαλύψουμε.
Μετά το αναβάλαμε για την επόμενη μέρα. Ώσπου εκείνο το τάχα περιπετειώδες καλοκαίρι πέρασε.

Οι "μικροί" των Καλλικρατικών Δήμων: η περίπτωση της Συκής στο Δήμο Ν. Πηλίου

Σε έναν αχανή Δήμο, έτσι όπως πλέον έχει διαμορφωθεί η κατάσταση με το σύστημα Καλλικράτης από το 2011, στην τοπική αυτοδιοίκηση, είναι οφθαλμοφανής η διάκριση μεταξύ ισχυρών και ανίσχυρων. Δήμοι δύο ταχυτήτων, με κάποιους να τρέχουν εν δυνάμει γρηγορότερα κι άλλους να έχουν ξεμείνει από ανάσα και να βυθίζονται στο τέλος της κούρσας, αβοήθητοι. Η Συκή, ένα χωριό 250 σχεδόν κατοίκων, είναι στους αδύναμους, στους αργούς του τέλους της κούρσας. Ένα χωριό με πλούσια ομορφιά, πολυπληθή νεολαία και πολιτιστική δραστηριότητα, το οποίο εδώ και μία δεκαετία έχει μείνει έρμαιο άχρηστων πολιτικών και αυτοδιοικητικής στασιμότητας - αδιαφορίας.

Στις 12/5 τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου προς τιμήν των εκτελεσθέντων του 1944 από τον Πολιτιστικό Συκής

Η πρόσκληση για τα αποκαλυπτήρια

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Συκής, πιστός στο καθήκον του για τον τόπο και τους ανθρώπους του χωριού, προχωρά άμεσα στην πραγμάτωση ενός σχεδίου πολλών ετών, για αποκατάσταση της μνήμης των θυμάτων που άφησαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής πίσω τους κατά την αποχώρηση τους από την Ελλάδα, το 1944. Συγκεκριμένα, ο Σύλλογος, προβαίνει στην κατασκευή μνημείου προς τιμήν δεκατριών εκτελεσθέντων Ελλήνων Πατριωτών, οι οποίοι βρήκαν το θάνατο δια του πολυβόλου, την 27η Μαρτίου 1944, από ομάδα Γερμανών Ναζί. Στα τιμώμενα πρόσωπα που θυσιάστηκαν, προστέθηκε ακόμη κι ο Συκιώτης Ιωάννης Τσαγιάννης, ο οποίος σκοτώθηκε από γερμανικά πυρά μία ημέρα πριν την εκτέλεση, στις 26 Μαρτίου. Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου αποφασίστηκε να γίνουν στις 12 Μαΐου 2019 και ώρα 10.00 π.μ., στη Συκή, στο ξωκλήσι της Παναγίας.

Φωτογραφία Γ. Γκουμάκης

 Το Μεγάλο Σάββατο, μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Συκής, με την αρωγή μελών του Πολιτιστικού Συλλόγου Ξινόβρυσης, καθώς κι άλλων πολιτών - εθελοντών του Πηλίου, προέβησαν στον καθαρισμό μονοπατιών από και προς το πρωτότυπο Μνημείο, στην τοποθέτηση κατευθυντήριων πινακίδων αλλά και κοινής επιγραφής προς τιμήν των θυμάτων, μέσα στη ρεματιά της "Μπουρμπουλίθρας", η οποία βρίσκεται ανάμεσα στα δύο χωριά κι αποτέλεσε το σημείο του μαρτυρίου, στα πλαίσια μιας προσπάθειας το αυθεντικό μνημείο να καταστεί προσβάσιμο κι επισκέψιμο από όλους.

Η θυσία της Παιδείας στο βωμό της ψηφοθηρίας

Του Ιωάννη Γκουμάκη και της Λυδίας Γιαννοπούλου, Μεταπτυχιακών φοιτητών του τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ

Στις 24 Απριλίου ψηφίστηκε το νέο Νομοσχέδιο για την Παιδεία, έπειτα από εισήγηση του Υπουργού Παιδείας Κ. Γαβρόγλου και ψηφοφορία με 147 «ναι» και 100 «όχι». Από τη στιγμή της ψήφισης του κι έπειτα οι έντονες αντιδράσεις του πολιτικού, δημοσιογραφικού και ακαδημαϊκού κόσμου παίρνουν και δίνουν. Οι αιχμές και οι φωνές κατά του δαιδαλώδους νομοσχεδίου, εστιάζουν προς πολλές κατευθύνσεις. Ωστόσο θα επικεντρωθούμε σε ορισμένα σημεία τα οποία θεωρούμε ως τα βασικότερα.

Ένα από αυτά είναι η απόφαση για κατάργηση των ΤΕΙ και ενσωμάτωση τους στα Πανεπιστήμια, ταυτόχρονα με την ίδρυση νέων τμημάτων και το διπλασιασμό των σχολών, που θα ορίζονται βάσει βουλευτικών τροπολογιών. Ένα δεύτερο, είναι ο τρόπος εξέτασης και εισαγωγής των υποψηφίων στα Πανεπιστήμια, παράλληλα με τη μεταφορά αρμοδιοτήτων στην κεντρική διοίκηση. Ας εστιάσουμε σε εκείνα τα οποία αξίζει να μας βάλουν σε μια διαδικασία σκέψης, αναφορικά με το τι κοινωνία οραματιζόμαστε.

21η Απριλίου - Μια εθνική ντροπή που μνημονεύεται για τους λάθος λόγους

Στις 21 Απριλίου του 1967, αξιωματικοί του στρατού, υπό την ηγεσία του συνταγματάρχη Γεωργίου Παπαδόπουλου και συμμετοχή του ταξίαρχου Στυλιανού Παττακού και του συνταγματάρχη Νικολάου Μακαρέζου κατέλαβαν την εξουσία της χώρας μέσω στρατιωτικού πραξικοπήματος. Η ελληνική Δημοκρατία, σε μια στιγμή αδυναμίας της, που οφειλόταν σε σειρά συγκυριών από τον εμφύλιο και μετά, καταλύθηκε και πρακτικά από μια χούφτα τυχοδιώκτες αξιωματικούς, που σπίλωσαν το κύρος του ελληνικού στρατού, ατίμασαν τη στολή και τον όρκο τους και οδήγησαν τη χώρα σε μια φοβερή περιπέτεια και τεράστιες απώλειες, με κορυφαία εκείνη της Κύπρου. 

Οι Επιστήμονες της Ιστορίας υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Επιστήμονες της Ιστορίας από όλο τον κόσμο, προβαίνουν από χθες στην υπογραφή ενός κειμένου υπέρ την εξαιρετικής σημασίας διατήρησης,επιβεβαίωσης αλλά και εξέλιξης του Ευρωπαϊκού εγχειρήματος στις επερχόμενες Ευρωεκλογές. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό γεγονός, με τη σφραγίδα ανθρώπων που πρώτοι έχοντας μελετήσει σχεδόν για ολόκληρη τη ζωή τους την Ευρωπαϊκή Ήπειρο αναφορικά με το ιστορικό της παρελθόν, βρίσκονται σε θέση να το γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα. Επιπρόσθετα τονίζουν το πώς αυτό το παρελθόν θα μπορούσε να μας στοιχίσει, όταν παρερμηνεύεται η έννοια του στο σήμερα κι επανέρχεται στους διαλόγους μας ως "belle epoque".

Η τροφή των άκρων

Στην εποχή των άκρων, του λαϊκισμού και της ρητορικής μίσους την οποία διανύει σήμερα η Ευρώπη και ο κόσμος, το να προβαίνει κατά καιρούς πολιτικό πρόσωπο, βουλευτής ή πολιτευτής κυρίαρχου πολιτικού κόμματος σε δημόσιους λόγους ακύρωσης του αισθήματος της κοινής γνώμης, σίγουρα αποτελεί "αμάρτημα" για τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία. Κατά συνέπεια αυτή, η ελληνική κοινωνία, συνηθίζει να καταδικάζει άμεσα στις μέρες μας, χάρις τη νέα τεχνολογία των social media, ένα ολόκληρο κόμμα, για τις δηλώσεις κάποιου μέλους της, στρεβλές ή μη.

Kαλώς ήρθατε στο blog μου!

Γειά και χαρά σε όλους!

Καλώς ήρθατε στο νέο προσωπικό μου blog! έναν χώρο τον οποίο δημιούργησα με μεράκι και λόγω της τεράστιας περιέργειας που με χαρακτηρίζει να ψάχνω και να αναλύω πράγματα, γύρω από την πολιτική πραγματικότητα σε τοπικό, εθνικό και υπερεθνικό επίπεδο.

Η Εργαλειοποίηση και Καταβαράθρωση της Ελληνικής Παιδείας

Tα τελευταία οχτώ και πλέον έτη, έχει καταβάλει την Ευρώπη και ιδίως τη χώρα μας, μία τεράστια κρίση. Στην αρχή, ξεκίνησε από την οικονομία, όπως και όλες ιστορικά. Στη συνέχεια όμως επεκτάθηκε σε όλες τις πτυχές της ζωής και της κοινωνίας. Για τη χώρα μας, η κρίση, ανέδειξε και συνεχίζει να αναδεικνύει πέρα από τις βασικές παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας κι έναν άκρατο λαϊκισμό, μία ρητορική μίσους, μία μισαλλοδοξία, έναν φασισμό, έναν παραλογισμό που κατόρθωσαν με σχετικά μικρή προσπάθεια, να παρεισφρήσουν στα ενδότερα της, να την κατευθύνουν και εν τέλει, να την αλλάξουν. Προς το χειρότερο.

Ερντογάν: Σουλτάνος δια ψήφου

Τρεις εβδομάδες σχεδόν πριν από τις εκλογές στην Τουρκία, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι έτοιμος να κερδίσει για τον εαυτό του το προεδρικό χρίσμα για δεύτερη συνεχόμενη φορά και να γίνει «Σουλτάνος» δια της ψήφου. Έχοντας στο παρελθόν διατελέσει πρωθυπουργός της χώρας με τρεις διαδοχικές θητείες, η επικείμενη νίκη του στις προεδρικές εκλογές του Ιουνίου θα του εξασφαλίσει τον αμέριστο έλεγχο της εκτελεστικής και της δικαστικής εξουσίας, μαζί με σωρεία άλλων απόλυτων ή σχετικά απόλυτων εξουσιών και προνομίων.

Οθωμανισμός και Νέο-οθωμανισμός

Σχεδόν δύο αιώνες συμπληρώνει σήμερα ελεύθερη η Ελλάδα. Ήταν τέτοια εποχή, όταν πριν από ακριβώς 197 χρόνια, υψώθηκε το λάβαρο της επανάστασης, αρχικά στη Μολδοβλαχία και στη συνέχεια στον υπόλοιπο υπό τουρκικό ζυγό, ελλαδικό χώρο. Ήταν τότε που η Ελλάδα, με τη βοήθεια των Μεγάλων Δυνάμεων, αναγεννιόνταν από τις στάχτες της και η άλλοτε κραταιά Οθωμανική Αυτοκρατορία, εκτεινόμενη από την Αραβική χερσόνησο ως τον Καύκασο και από τη Μεσοποταμία ως τη Βουδαπέστη, στριμωχνόταν στα στενά πλαίσια της Ανατολής, μακριά από την αίγλη του παρελθόντος και το Ευρωπαϊκό διαβατήριο που πάντοτε εποφθαλμιούσε.

Η σκακιέρα σε Βαλκάνια και Αιγαίο

Τους τελευταίους μήνες, ο χώρος των Βαλκανίων και του Αιγαίου υπόκειται σε αλλαγές και διαφοροποιήσεις γεωπολιτικά και οικονομικά, με έντονους ρυθμούς, εξελίξεις και προστριβές οι οποίες επηρεάζουν άμεσα τη χώρα μας. Η «σκακιέρα» για την Ελλάδα χωρίζεται σε δύο μέτωπα: το μέτωπο του Βορρά και το μέτωπο της Ανατολής.

Κατόπιν εορτής πανηγύρια

Aν και έχει περάσει καιρός από τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια «Για τη Μακεδονία» στη Θεσσαλονίκη,  και στο Σύνταγμα, το εθνικοχωροταξικό  ζήτημα στα βόρεια της χώρας μας ή πρόβλημα της ονομασίας των Σκοπίων, ή αλλιώς «Σκοπιανό», το οποίο «παίζει» σε όλες τις πολιτικές συζητήσεις και απόψεις (ξανά) τον τελευταίο τουλάχιστον μήνα, υφίσταται εδώ και δεκάδες χρόνια.  Για τούτο λοιπόν το λόγο, όσα συλλαλητήρια και να διοργανωθούν, όσες συναντήσεις και να οργανωθούν μεταξύ ηγετών, διπλωματών και αξιωματούχων, φαίνεται πως η γιορτή έχει τελειώσει. Κι εμείς αργήσαμε να πάμε σε αυτή, ή δεν πήγαμε καθόλου.